POZDRAV

POZDRAV

                                                            Bori

 

Nisam bio tamo onoga dana

kad su usnulu januarsku zemlju zbog tebe budili.

Nema potrebe da se ikome pravdam;

Ionako znaš da sam u to vrijeme bio s tobom.

Još od prethodne večeri razgovarali smo

strastveno o trojednom pojmu

Ljubav – Književnost – Umjetnost –

i, upadajući jedan drugome u misao,

premetali sve one znakove jednakosti

između ovih riječi.

Nisam bio tamo onoga dana

kad je vjetar posljednje pozdrave raznosio

sa mnogih usana.

I bolje da nisam, jer mogao sam i ja,

ponesen trenutkom i ophrvan

nadirućom prazninom u galopu,

da se okliznem o takvu nepromišljenost.

Ti bi mi oprostio, vjerujem,

uz blago tapšanje po ramenu

i osmijeh širok kao Dunav kod Golupca.

Ali, ja bih se teško pomirio s tom neistinom,

jer do novog susreta čeka nas još razgovora

o besmrtnom plamu

Umjetnosti, Književnosti, Ljubavi.

Do tada, dobri moj,

šaljem ti

ne posljednji,

ne pretposljednji,

već samo – pozdrav.

 

Advertisements

DVA PUTA DO GRUZIJE

Dogodilo se to početkom milenijuma, nenadano, kako to već biva s velikim ljubavima. Među kopiranim listinama iz kojih je valjalo spremiti ispit egzotičnog naziva „Turističke regije svijeta“, na frtalj sivkaste stranice, između Malog i Velikog Kavkaza, stislo se poglavlje o crnomorskoj obali Gruzije. Tih nekoliko škrtih redova obuzelo je studenta-zanesenjaka do te mjere, da je mahnito tražio sve što se moglo pročitati o toj čudnovatoj zemlji. Sjećam se kako sam se lako odrekao pozamašne svote da bih pazario Grejvsovo Zlatno runo, tek da bih kroz mit okusio drevno putovanje Argonauta u Kolhidu, zelenu i plodnu gruzijsku niziju. Putovao sam tamo upijajući priče o toj zemlji koje mi je s pažnjom prepričavao profesor Miloš Bjelovitić, putovao sam bjesomučno buljeći u geografske karte ili u monitor internet kafea kraj nekadašnjeg Filozofskog fakulteta. Na diskete sam snimao fotografije manastira i panorame Tbilisija i Batumija otužne rezolucije. Istraživao sam sukob u Abhaziji, prebrojavao mnogobrojne nacionalne parkove i prirodne rezervate, čudio se bajkovitom pismu, čitao legende o pećinskim gradovima i srednjovjekovnom carstvu. Pamtim dan kad sam shvatio da velike Sovjetske enciklopedije u biblioteci PMF-a ne mogu da koristim bez rječnika i dan kad sam kupio jedan polovni rusko-srpski na tezgi kod Narodnog pozorišta. I starijeg brata sam zarazio Zakavkazjem do te mjere da mi je preko interneta (u to vrijeme poduhvat i po!) naručio knjigu sa Amazona. Još se dobro sjećam bitke koju je mentor vodio s ostatkom nastavničkog vijeća kako bismo našu ljubav ozvaničili odbranom diplomskog rada. Na koncu smo uspjeli. Stajao sam pred komisijom u prevelikom na-vrat-na-nos kupljenom odijelu držeći u rukama reljefnu kartu Gruzije koju sam načinio od terakote i glinamola. A onu desetku i aplauz kolega nisam zaslužio ja, nego ona. Čak i takvom luckastom pajacu bilo je lako zadiviti publiku ljepoticom kao što je Gruzija.

A onda sam, nakon mnogo godina u kojima sam se geografijom (i Gruzijom) bavio iz hobija, iznenada baš kao i prvi put, dobio priliku da je konačno istinski upoznam. Prije tri proljeća moj pasoš nagrađen je zelenim pečatom na aerodromu u Tbilisiju. I znate šta? Gruzija je još ljepša uživo. Ali o tome i ljubavi koja i dalje traje nekom drugom prilikom.

* Objavljeno u M:agazin, proljeće 2019.

VIDEO-KONFERENCIJA POVODOM PROJEKTA „PETERBURG ČITA“

U prostorijama Ruskog centra u Narodnoj i univerzitetskoj biblioteci Republike Srpske 23. aprila 2019. održana je video-konferencija povodom projekta „Peterburg čita“. U Centralnoj gradskoj biblioteci Majakovskoga u Sankt Peterburgu bili su zainteresovani čitaoci i studenti koji su se zanimali za stvaralaštvo Ranka Risojevića i Berislava Blagojevića, ovogodišnjim učesnicima projekta. Razgovor je moderirala i prevodila Natalja Milaković.

Glasanje za kandidate koji učestvuju u projektu „Peterburg čita“ moguće je na ovom LINKU.

PIÙ SILENZIOSO DELL’ACQUA – PRIKAZ

Bosnia ed Erzegovina: la guerra nei Balcani si è appena conclusa e la gente raccoglie i cocci di quel che è rimasto delle loro vite. Ma, per molti, ciò che rimane sono solo fantasmi e incubi che non se ne vanno nemmeno con la luce del giorno. Danilo Mišić guarda nel vuoto dalla finestra di una clinica psichiatrica. Non parla, si lascia lentamente andare e tutto quel che fa è scrivere in un quaderno dei dialoghi immaginari tra lui e Daniil Ivanovič Charms, poeta russo scomparso nel 1942. Sono conversazioni criptiche e inutili per una commissione che giudica il paziente solo come un numero (lui è il 36918). Ma dentro quelle frasi, dentro la corazza che Danilo si è costruito, c’è ancora l’uomo che è stato costretto a partire per la guerra. Era uno storico, un geografo? Cosa è stato e cos’è ora? Nemmeno lui lo ricorda, annientato dal senso di colpa per aver procurato la morte di centinaia di innocenti. Oltre la barricata della sua testa, ci sono la moglie Radmila, l’amico Alen e il dottor Borković che cercano di riportare Danilo alla vita. La sola speranza è un viaggio clandestino attraverso la Serbia e i confini rumeno e bulgaro, fino alle sponde del Mar Nero. Tre giorni di navigazione per arrivare a Batumi, in Georgia, dove una equipe di medici ha accettato di accogliere Danilo. Sullo sfondo, la musica grunge, amata da Danilo e Radmila, che negli anni Novanta rappresenta la ribellione e la scintilla di una speranza che resiste tra le macerie. La voce di Eddie Vedder che intona Present Tense risuona ancora nei ricordi di Radmila, che non vuole arrendersi e lasciar andare così il suo uomo dallo sguardo spento…

Grunge e Pearl Jam, ma non solo. Tutto il bellissimo romanzo di Berislav Blagojević è permeato dalla musica e dalle parole dei Pink Floyd, Led Zeppelin, Leonard Cohen e molti altri, come a voler dimostrare che l’arte è l’unica speranza e la sola arma di difesa contro chi vuole la guerra a tutti i costi in un territorio, quello jugoslavo, “nel quale lo spazio è predestinato geograficamente, in termini di civilizzazione, sia ai corsi di integrazione che a quelli di disintegrazione. È questa la sua realtà geografica e storica, la sua caratteristica latente, il dato di fatto del passato e del presente”. Dunque, il futuro dei Balcani dipende da una scelta: scegliere l’integrazione o la disintegrazione? Quale sia stata la risposta lo sappiamo tutti. Tra le pieghe della storia personale, la lotta di Radmila per portare suo marito in un luogo dove lo si voglia curare, o la scelta del dottor Borković di non essere come gli altri medici della commissione, che hanno dimenticato il senso del loro lavoro per i pazienti, c’è molto di più. Troviamo la descrizione di un paese devastato da una guerra che non ha decretato alcun vincitore, ma che ha solo stilato un lungo elenco di vittime. Di certo, sotto le macerie di un paese e di un popolo, c’è ancora la speranza che risiede nella musica, nella poesia e nella natura stessa. “Le medicine non sono necessarie. (..) Guardi! Si volga indietro e si guardi bene intorno. Vede il mare potente e misterioso e questa collana di perle di montagna biancastre dietro di noi? Vede le nuvole che nella loro irripetibilità e continua effervescenza portano i cambiamenti? Si accorge del silenzio che tutto lenisce e di tutti questi colori che nutrono gli occhi e l’anima?” Avremmo un farmaco potente per guarirci dal nostro odio reciproco, avremmo un’arma che può solo fare del bene e mai ferire, ma non vogliamo medicine e non vogliamo usare armi che non facciano male. Però possiamo leggere libri come questo.

Articolo di Renzo Brollo

MANGIALIBRI 

PREMIJERA „JEŽEVE KUĆICE“ U DJEČIJEM POZORIŠTU REPUBLIKE SRPSKE

U petak 15. marta 2019. premijerno je odigrana predstava „Ježeva kućica“ u režiji Slobodana Perišića. Scenografiju potpisuju Marko Bilbija i Monika Ponjavić, kostime Jelena Savić, songove Berislav Blagojević i Boris Šavija. Muziku, koju glumci izvode uživo na sceni, komponovao i aranžirao je Boris Šavija.

Jezeva kucicaUloge

Hrast – Ana Anđelić

Jež – Đurđa Vukašinović

Lija – Božana Bijelić

Vuk – Aleksandar Blanić

Svinja – Boris Šavija

Medo/Zec – Darko Stojić

Opširnije na linku Mondo.ba

 

UČEŠĆE U PROJEKTU „PETERBURG ČITA“ Читающий Петербург: выбираем лучшего зарубежного писателя

Na poziv Centralne Gradske Javne Biblioteke „V. V. Majakovski“ iz Sankt Peterburga za učešće u međunarodnom projektu „Peterburg čita: biramo najboljeg stranog pisca“ nominovani su Berislav Blagojević (u kategoriji pisca koji nema objavljeno djelo na ruskom jeziku) i Ranko Risojević (u kategoriji pisca čije djelo je prevedeno na ruski jezik).

Projekat je predstavljen na konferenciji 6. marta u Sankt Peterburgu, a tom prilikom su članovi Predstavništva Republike Srpske u Ruskoj Federaciji organizatorima uručili knjige nominovanih književnika.

Izbor najboljeg stranog pisca vrši se putem elektronskog glasanja na linku:

Читающий Петербург: выбираем лучшего зарубежного писателя 2019

Više o nominovanim autorima (na ruskom):

Berislav Blagojević

Ranko Risojević

Glasanje će biti otvoreno do februara 2020. godine.

ROMAN „TIŠI OD VODE“ U PREVODU NA ITALIJANSKI JEZIK („Più silenzioso dell’acqua“) U ŠIREM IZBORU ZA NAGRADU „POLSKI KOT“

Širi izbor za nagradu „Polski kot“ koja se dodjeljuje u Italiji obuhvata deset najuspješnijih knjiga koje su prevedene na italijanski jezik u toku 2018. godine. Prevod romana „Tiši od vode“ – „Più silenzioso dell’acqua“ našao se u ovom širem izboru: 

1.Non esistono buone intenzioni di Katarzyna Bonda. Editore: Piemme, Traduttore: Walter Da Soller e Laura Rescio
2.Viljevo di Luka Bekavac, Editore: Mimesis, Traduttore: Ljiljana Avirović
3. Toximia di Margo Rejmer. Editore: La Parlesia, Traduttore: Francesco Annichiarico
4.La Rivolta di W.S.Reymont. Editore: Edizioni della sera, Traduttore: Laura Pillon
5.L’esercizio della vita. Cronisteria di Nedjeljko Fabrio. Editore: Oltre, Traduttore: Silvio Ferrari
6.Nel primo cerchio di Aleksandr Solzenicyn. Editore: Voland, Traduttore: Denise Silvestri
7.La corsa indiana di Tereza Bouckova. Editore: Miraggi, Traduttore: Laura Angeloni
8.Le donne di Lazar’ di Marina Stepnova. Editore: Voland, Traduttore: Corrado Piazzetta
9.Più silenzioso dell’acqua di Berislav Blagojević. Editore: Stilo, Traduttore: Danilo Capasso
10.E dal cielo caddero tre mele di Narine Abgarjan. Editore: Francesco Brioschi, Traduttore: Claudia Zonghetti

Blago_3